گچ پلیمری 

گچ‌های پلیمری طی عملیات‌های میکرو یونیزه شدن پخت و سرند کردن و اضافه کردن مواد افزودنی همچون پرلیت، مواد سلولزی آهک هیدراته، مواد پلیمری، اسید سیتریک، اسید تارتاریک، هوستاپور و غیره معایب گچ سنتی را از بین برده و ویژگی‌های جدیدی به گچ افزوده است که مهم ترین آن‌ها عبارت است از:

  1. چسبندگی بسیار زیاد

  2. دیر گیر بودن و ایجاد پرت حداقل

  3. مقاومت بالا در برابر ضربه و فشار

  4. مقاومت بسیار بالا در برابر رطوبت و قابل شست‌وشو بودن

  5. چگالی کمتر و حجم بیشتر

  6. مقاومت در برابر حرارت و حریق

  7. قابلیت اجرا بصورت پاششی

  8. عدم ترک خوردگی

  9. اجرای تک مرحله‌ای بدون نیاز به گچ و خاک

این ویژگیها سبب شده تا در برخی موارد گچ‌های پلیمری جای سیمان سفید را بگیرند و مقرون به صرفه باشند گچ‌های پلیمری نسبت به گچ‌های سنتی از قیمتی (از نظر وزنی) در حدود ۴ برابر برخوردار می‌باشند. اجرای گچ‌های پلیمری چه به صورت دستی و چه به صورت پاششی به علت دیر گیر بودن سرعت گچ کاری را به میزان قابل توجهی افزایش می‌دهد که این میزان در حالت پاششی به ۵ برابر سریعتر از گچ کاری سنتی می‌رسد.

 

 

مطالب مرتبط درباره گچ ساختمان